Joe & the Woodcutter

Heel hard houthakken houdt het hoofd helder..

Gisteren en vandaag stonden in het teken van hout.
Hout kloven, hout zagen, hout hakken, stapelen, schuren en verven.

Onze buurman was al weken in zijn eentje aan het kappen en zagen. Inmiddels liep hij krom van de pijn in zijn rug..

Frans schoot hem te hulp, hetgeen zeer werd gewaardeerd.
Gezamenlijk verwerkten ze de rest van de boomstammen.
Afkomstig van het bos lager op de berg, langs het wegje naar beneden.

Of naar boven, als je de andere kant op gaat.

Het wegje is daardoor nog hoger gestegen op de Schaal van Eng. Als je er nu in de haarspeldbocht vanaf glibbert, is er niets meer om achter te blijven hangen. En stort je dus ongehinderd de diepte.
Ik heb mij voorgenomen nog deze week naar de Mairie te gaan en de burgemeester om een vangrail te vragen.....

Aan het einde van de dag reed Joe (zijn naam is Rene, maar hij vertoont een verbluffende gelijkenis met Joe Dalton, en wij zijn nogal van de bijnamen)
met zijn tractor en een aanhanger vol hout ons weiland in. Hij had besloten dat wij een aandeel mochten ontvangen als dank voor de hulp.

Luid protest mocht niet baten, en ook Maman was stellig, wij moesten onze mond houden en het hout in onze tuin opstapelen.



Als dank voor alle uit Pays Bas aangesleepte tuinkabouters, Delfts blauwe klompjes, Haagse Hopjes, Stroopwafels van Albert Heijn.
En voor alle gezelligheidsbezoekjes.

En nu hebben wij dus ook een bos hout voor de deur...

Al eerder kregen wij vier stapels stammetjes van de buurvrouw.
Zij noemde het waardeloos hout, maar voor onze houtkachel is het geweldig. Nog twee jaar drogen en we kunnen!


De buurtjes kunnen voorlopig zelf ook de kachel weer laten branden:



Ondertussen was ik achter het huis hout aan het schuren en verven.
De luiken voor de voordeur staan in de grondverf, twee zijn al afgelakt met rode hoogglans.



Nu volgt nog de uitdaging van het ophangen in de natuurstenen muren.
Zonder uitdagingen zou het leven saai zijn, dus we gaan er voor..

Tenslotte snoeide ik vanavond de klimroos. Na haar eerste uitbundige bloei:



wil ik haar verleiden tot een tweede ronde, en heb haar dus bevrijd van oud hout, kruisende takken en uitgebloeide bloemen. Wie weet....



Nog steeds in de stemming voor creatief met hout is mijn geliefde vanavond een koof om de waterleidingbuizen aan het klussen.
We gebruiken de oude eikenhouten planken van de zolder, dus het wordt een beetje gefröbel,maar daar houden wij van.

A day at the roof

Gisteren is met man en macht een eindspurt gemaakt aan het dak @ Moulin Videau.
In tegenstelling tot wat de mensen van de Meteo ons op de mouw wilden spelden, was het wederom een heerlijk warme en zonnige dag.

Onze heren haalden halsbrekende toeren uit, waarbij zij halsstarrig volhielden dat hun harnas niet aan hoefde. Omdat het echt niet eng was....

Daar dachten wij dames anders over. Maar gelukkig stond iedereen gisteravond weer heelhuids met beide benen op Franse grond.
















Terwijl de mannen uit hun dak gingen met de dakpannen, kreeg de rest van het gezelschap een rondleiding langs de levende have op het landgoed.
Een bont gezelschap gedierte:












Babybokje Copain is een special case.



Hij is nogal dol op erotische omhelzingen.
Naar alle waarschijnlijkheid heeft hij reeds kans gezien zijn zusje zwanger te maken, nog voordat zijn daartoe essentieel noodzakelijke onderdelen verwijderd konden worden.
Echt een G**le Bok dus..
Ik heb voorgesteld hem DSK te noemen.

Hard werken en er naar kijken maakt hongerig. En dat was maar goed ook, want de gastvrouw had heerlijk, en in grote hoeveelheden gekookt.
Haar cuisine werd eer aangedaan en alom geprezen.


Moe maar voldaan reden wij gisteravond laat terug naar onze berg.

Requiem voor een eenzame Kers

Gisteren hing hij er nog.



Alleen... en eenzaam....

Vannacht is hij ten prooi gevallen aan het Beest uit het Bos.



Ach........





Maar het leven gaat door. En gelukkig was het vanochtend markt....




Het experiment met de zelf te kweken pepers voor de Homemade&Worldfamous Sambal Van Mijn Geliefde heeft de schijn van succes.

Binnen een week veranderden de witte bloempjes van de plantjes van de markt in kleine groene pepertjes... Nu hàd ik eigenlijk rode in gedachten...



Even kijken op Internet of rode pepertjes niet gewoon groene zijn die wat langer mochten blijven hangen...
Anders wordt het groene sambal.
Is vast ook erg lekker.....

Ik ben benieuwd of het Beest uit het Bos kleine groene pepertjes aandurft.
Wellicht neemt ie een een proefbeet...... Dat zal hem leren!

Eenzame kers

Ik heb niks met André Hazes.
Toch denk ik telkens aan De Eenzame Kers.



Zo zielig!

Dat wordt nog gewoon naar de markt voor kersen dit jaar.......

Over fruit gesproken:dit aardbeitje uit de tuin van onze Belgische buurtjes komt wel in heel vreemde vermomming:



Mislukt, hij is toch opgegeten.

Verder wil ik de dames en heren van de Meteo van harte bedanken voor vandaag.

Het zou zwaar bewolkt zijn met onweersbuien.

Viel dat even mee:







Goed, zo af en toe was de lucht zo:



Of zo:



Maar het werd gewoon een fantastisch zonnige zondag!
En niet op gerekend dus, dankzij de dames en heren van de Meteo.

Gisteren was ook een warme dag, maar onstabiel. Met af en toe onweer en regen.
Dat levert dan wel weer mooie plaatjes op. Hoewel het lastig was scherp te stellen. En zelfs de groothoeklens was niet groot genoeg om dit natuurverschijnsel in zijn geheel vast te leggen...:



Ik liep als een geit door het weiland te rennen om een plekje te vinden waar de hele boog te fotograferen was, voordat het licht weer zou veranderen.





We hebben inmiddels al honderduizend foto's van ons eigen erf, maar ze zijn toch allemaal weer anders.....

Madame! Il y a une bête dans votre jardin....

Zes jaar Frans, op de middelbare school.

Papa fume une pipe.
Jaques est dans son bureau.
Le cheval est dans le pré.

Ik heb wel iets meer geleerd, maar ik herinner ik me voornamelijk ons gegiechel om de strakke broek van de Franse leraar.
Hij had ook een grote snor.



Vanmiddag moest ik denken aan die standaardzinnetjes toen ik mijn buurvrouw verwittigde van het feit dat er weer eens une vache door het hek was gebroken.

Vanochtend had ik mij al verwonderd over de aanwezigheid van een verse koeievlaai op ons verdroogde grasveldje.



Hoe was dat mogelijk? In de verste verte geen koei te bekennen.
Ik dacht aan een grote hond met zware diaree.

Intussen verwijderde ik koelbloedig een wespennest in opkomst van ons deurkozijn, terwijl ik vlijtig mijn ramen zeemde met uienwater (helpt tegen vliegenpoepjes en voor streeploze ramen volgens Vraaghetgrootmoeder.nl).



Later, tijdens het kalken van de muren op de voormalige hooizolder, vloog er een superwesp om mijn hoofd.
Een reuzenexemplaar.



Inmiddels word ik al een behoorlijke boerin.
Want ook dit beest kon mij niet in beroering brengen.
Ik sloeg het monster onverbiddelijk met mijn rose pantoffel op zijn/haar kop toen het even op onze nieuwe plankenvloer aan het bijkomen was van de zoemende zweefvluchten om mijn hoofd.
Ik herinner me nog levendig de aanwezigheid van een nest superwespen(Frelons)op onze zolder, twee zomers geleden.

Als deze dame of heer een uitgestuurde verkenner was om een geschikte locatie te vinden voor een zomerverblijf voor de rest van de kudde, hoop ik dat ik dit initiatief in de kiem heb gesmoord. Met mijn rose pantoffel.

Toch bleef die koeievlaai mij enerveren, en juist toen ik laat vanmiddag over ons erf wandelde, zag ik de vermoedelijke producente van de stronthoop vrolijk over het asfaltwegje huppelen.

Richting tuin van onze buurvrouw.

Snel spoedde ik mij naar haar keuken, waar zij naar een gezellige Franse televisieshow zat te kijken.

"Madame, Il y a une bête dans votre jardin...."

Een volmaakte zin voor in de brugklas. Heb je tenminste ook nog wat aan. Als je ooit een vakantiehuis op het Franse platteland bezit.

De buurzoon was juist de berg afgezakt,in zijn groene racemobiel.



Dus wij plattelandsvrouwen moesten ons weer eens zelf redden.

Een pantoffel zou nu waarschijnlijk niet afdoende zijn, dus met twee grote boomtakken gingen wij gezamenlijk het ontsnapte rund te lijf.

Ze was echter niet onder de indruk en bleef onverstoorbaar doen waarvoor ze is opgeleid. Herkauwen.

Odette besloot dat wij onze kostbare tijd hier verder niet hoefden te verspillen.
Ze toog terug naar haar keuken en belde de baas van de koeien. En ook meteen zijn twee zonen. Geen van hen was thuis, maar ze sprak bij alle drie de dringende boodschap in dat er een bête errant was en of ze maar even snel wilden komen, voordat al haar fleurs plus die van de Hollandaise gemangeerd zouden worden....

Niet veel later kwam een gele 4x4 de berg opstuiven en werd de vraatzuchtige dame met hulp een emmer koeiebrokken in no time achter het prikkeldraad gedirigeerd. Varkentje gewassen.


Kon ik weer verder met mijn muur.
Hij is af!!

Regen kost geld...

Wat doe je als het regent op vakantie?

Vroeger ging ik shoppen.

Nu ga ik muren verven.
En shoppen.

Gisteren was ook al een regendag. Een goede regendag, want het regende niet te hard en niet te zacht. Zo'n heerlijk drizzle. Geweldig voor de uitgedroogde plantjes die naar water smachtten.

Aan het einde van de dag werd het droog en zette de zon alles in gouden avondlicht. Wij maakten daarom kalmpjes en arm in arm een bejaardenwandeling, onze berg af.

Fifi wandelde miolerend mee,klom onderweg in drie bomen en rende zo nu en dan met dikke staart en rechtopstaande rugharen voor ons uit.
Bang, en toch stoer...

Vanochtend waren de Montagnes aan de overkant in grijze watten gehuld, maar het was wel weer droog.
Dus ik bracht mijn dakwerker naar Moulin Videau.
Waar hij samen met de Patron van de Moulin en collega dakwerker ging zorgen dat er geen Eau in de Moulin kon regenen.



Voor de Hemelvaartboodschappen (?) reed ik vervolgens naar de Carrefour in Cusset.
Zo'n megasupermarkt waar je alles kan kopen en uren kan ronddwalen zonder je te vervelen.
Ik tenminste.

Ondertussen was de lucht weer grijs geworden, dus ik voelde een shopsessie opkomen.

De oogst:

Een paar leuke zomershoesies:



Die prachtig kleuren bij mijn nieuwe zomerjurk.




(Zomerjurk ?... het is hier 7 (ZEVEN) graden......)


Een mooie bamboe slakom met bijbehorend bestek.




Een geweldig plastieken tafelkleed. Avec des Fleurs in mijn Couleurs.
Zo Frans als maar kan, en très pratique...



Eigenlijk was ik op zoek naar onderzetters.
Ik kon ze niet vinden en prakkiseerde me suf over het Franse woord voor onderzetter.
Er kwam geen eureka, dus ik moest improviseren.

Ik vond een vriendelijke dame in een Carrefourbloes, en sprak haar aan:

" Madame,je cherche des choses pour sur la table, sous des verres... Je connais pas le mot Français..."
Ah, des Sous-Verres.....

Juist. Soms zijn de dingen zo simpel...

Vrolijk en blij met mijn koopjes reed ik terug naar de Montagnes.
De thermometer in de auto wees blij aan dat het buiten maar liefst zeven graden boven nul was....

Thuis gauw de kachel aan.



En om behalve gelduitgeven ook nog wat nuttigs te doen een stukje muur crépieen...



Straks ga ik mijn dakwerker weer ophalen.

Van dakwerken krijg je erge honger.
Een met liefde gebakken calorierijke spinaziequiche is vast welkom.



Als we de krant mogen geloven wordt het morgen weer 24 graden....



Kan ik mijn jurk aan, en mijn rode schoentjes.
Bij het grasmaaien...