.

.

zaterdag 21 juni 2014

Gardenparty

Lupines vierden een uitbundig feest.
 

Tijd voor de Afterparty  op de composthoop ...


Nu knallen de Frambozen.


Fris en fruitig fiksen ze een fantastisch festijn.


De Slaapmutsjes zijn al een beetje aan het inkakken.
 Hier en daar gaan nog een paar laatbloeiers uit hun dak.

 
Stokrozen staan te popelen om los te barsten. Een van de dames geeft een voorproefje.


Naast haar staat oude Rosa te pronken.
Zwoel geurend  lokt zij zoemers  en vliegers naar haar kern.


De jonge Rambling Rose wordt lastig gevallen door luizige partycrashers.
Gelukkig is de Lieve Heers brigade paraat om ze met huid en haar te verslinden.



Vanaf zijn hoge positie aanschouwt hij alles.


En hij ziet dat het goed is...



zondag 15 juni 2014

Boom

Er was eens een grote boom.
Stevig en sterk.
Zijn  vruchten vielen in de aarde en vormden jonge scheuten rondom hem

Ze onttrokken hun kracht uit de bodem  aan zijn voet.
Waar zijn wortels  een stevige basis  vormden.
Zodat zij ook stevig en sterk werden.

Ze stonden niet in zijn schaduw.
Samen genoten ze van de zon.

Maar op een kwade dag viel de  grote boom om.

Zomaar.

Geen storm, geen regen.
Het was een zonnige warme dag.
Dus niemand zag het aankomen.

Toch lag hij daar.
Ineens.

De jonge bomen werden niet geraakt.
Maar wel beschadigd.

Hun wortels stonden al stevig in de aarde.
Dus bleven zij rechtop staan.
Maar in  hun kern zat een wond. 
Die soms bloedde.

Toch groeiden zij door.

Al die jaren had de grote boom de aarde waarin zijn jonge bomen  stonden genoeg voeding verschaft.
Zo kunnen zij zonder hem verder. 





maandag 2 juni 2014

Oorwurm

Vandaag had ik een oorwurm.
Twee zelfs.

(Of is het worm.
En is een wurm een Groningse worm...?)

Enfin..
Twee dus.
Van die liedjes. Je weet wel..
Die de hele dag in je hoofd zitten.
Je komt er niet meer vanaf.
Gruwelijk irritant.

Vanochtend kochten we een Rose Liane.


Een wilde klimroos die tot 8 meter hoog kan ranken.
' Rambling Rose ' stond er op het kaartje.

En ..hop.
The Blue Diamonds in mijn hoofd.
Deze dus...


Ja, leuke koppies, dat wel.
Maar dat lied! 
Getver!

' Ramona.. A Rambling Rose you wear in your hair....'  

Jemig. Ik kwam d'r niet meer vanaf!
De hele ochtend die RotRamona tussen mijn oren.

Nadat de Rambler gepoot was, en we er een pergola à la Hiawatta omheen gebouwd hadden, besloot Bob dat ie het dak op ging.


En hop. Oorwurm  twee.

'HÉ! KOM VAN DAT DAK AF!'


Echt, die Koelewijn kan me zeker weten gestolen worden.
Tenzij het in een glas zit.


Intussen zat Bob te klussen op het dak.
Hij was er de hele middag mee onder de pannen.


Doodenge capriolen! 

Gelukkig was ie gezekerd.
Via zijn kinky klimgordel. 
Aan een dakbalk.

Hij kon dus hooguit een bungie-bungel maken.

Bob wrikte voorzichtig alle pannen van het penibele dak .



En liet ze vervolgens naar beneden glijden.
Wonder boven wonder bleef 90% van de negentig jaar oude pannen heel. 





Nu het dak is  ontdaan van haar zware  last, kunnen we de houtconstructie renoveren.



Beetje trek- stut- en duwwerk....
Cementvloertje storten.. 

En dan zoiets??? 



dinsdag 27 mei 2014

Slak-attack

Eind van de werkdag.

Ik struin door de tuin.

Keurig kantoorrokje.
Nette kantoorschoentjes.


Ineens ben ik omsingeld.
Door slijmerige types.


 Onderweg naar mijn peterselie....


En tomaten in opkomst.


Ik wil niet op elke slak zout leggen, maar dit is beslist een ongewenste situatie.

Snel ingrijpen is noodzakelijk.

Mijn snoezige schoentjes veranderen in megamodderpoten.

Tuinhandschoenen zijn niet ter plaatse.
Dus blootshands verzamel ik de slijmjurken.

Enthousiast zuigen zij aan mijn vingers.

Geheel géén erotisch genoegen.
Kan ik u verzekeren.

Glibberend glijden de griezels door mijn handen.
In een lege bloempot komen zij tesamen.
Tot een slijmbal van formaat.


Ja, zoiets ja.

Een massamoord zou voor de hand liggen.
Maar da's nou ook weer zowat...

Dus als de pot volgeslijmd is, kiep ik het hele vraatzuchtige zootje met z'n allen in de tuinkliko.

Die vol zit met tuinafval.
Groenbuffet. 
Win-win situatie.








zaterdag 10 mei 2014

Sloopa en Slooma

Zodra wij afreizen nemen ze ons huis over.
Beestjes.

Een erg enge spin relaxt in het bad. 
Met ogen op steeltjes..


Zijn kleine neefje chillt in de douchebak...


Een dikke dode muis ligt te stinken op de bodem van de vuilnisbak.


Luchten, doorspoelen en afstoffen.
En het huis is weer van ons.

Daarna moet de tuin worden beteugeld.

Paardebloemen, distels, brandnetels, zuring..
En gras, gras, overal gras...

3500 m2, gras. 
Das veel gras.
Dus maai ik de helft.
 
Op de helling naar beneden mag het gras twee kontjes hoog blijven.

Daar groeien wilde bloemen.
Er fladderen vlinders.
Krekels krekelen en sprinkhanen sprinken.


Er sluipen slangen.
En heel veel teken...

Gedoe met blote kontjes verdient geen aanbeveling....

Na een ochtend ontspannen wandelen achter de maaier is het woeste weiland weer een Hollands gereformeerd geschoren gazonnetje..


De madeliefjes mogen blijven.
Daar maai ik omheen.
Kunnen we straks samen met de kleindochters kroontjes van vlechten..
Regeren is vooruitzien, nietwaar?

Bon. Vrijdagmiddag 14.00 uur.
Klaar.

Wat nu? 
Niks te doen....

Getver.

Verzin een klus!

Oui!
Opa en Oma gaan slopen:

Buurvrouw Odette noemde het een Cabanne..
Charmante naam voor zo'n  houtjetouwtjegebouwtje....
Dat kreunend en krakend tegen ons huis aanleunt.


Steeds schotser en schever.
Bij elke windvlaag donderde er weer een dakpan naar beneden.

Dat vraagt om aktie..






Gewapend met breekijzers, mokers en bouwhelm vallen wij aan.


En na een dagje flink doorwerken zijn wij en de schuur gesloopt.


 

Eerst nog even de planken ontspijkeren en onder dak.


Die gaan we hergebruiken.
Dat wordt een grote eettafel met banken.
Voor op de veranda.

Want die scheve schuur gaan we in een veranda veranderen.

Nieuwe steunbalken.
Dakje restaureren.
Cementvloertje d'r onder.
GasBBQ d'r in.

Zomer 2014: 
Cabanne 2.0! 

Tijd voor een drankje !


vrijdag 25 april 2014

Wonder

Wat een wonder..

Kijk die oortjes!


Kijk die voetjes!


Alles gaaf en wonderschoon

Mini neusje
mini mondje
soms een hele grote gaap...



Ga maar slapen 
lief klein meisje!
Ga maar dromen 
rust maar uit.

Dan eten wij wel
om te vieren
even lekker een beschuit


Ach wat zong nou toch die zanger?
Ach , hoe was het ook al weer..

'Zelfs   haar naam   is   mooi!' 

Aimée!

vrijdag 18 april 2014

DAS wonderlijk....

Na een rit van 9 uren waren we toch een beetje daas.

Want 9 uren, DAS best lang!

DAS vermoeiend.

Dus toen we midden in St. Clement moesten stoppen voor een beest, dat lui languit  lag te loungen, op het midden van de weg, waren we niet meer helemaal fris...

'Was da???'

Wij tuurden kippig door de voorruit....

'DAS een DAS!'

'Hûh ? Een DAS?'


'Nee joh, DAS 'm niet...'

'Een :

bedoel ik!'

Zo een:

 
Het beest bleef nog lekker ff liggen.
En schommelde toen zijn dikke billen van de weg weg .

Verbaasd reden we het dorp uit.

En na zes DASloze jaren En France.... u gelooft het niet...
Liep twee kilometer verderop deze
lekkere dikzak op de weg....
 

DAS toch wonderlijk.....