Stampede

Toen we vanochtend naar buiten keken, liepen er vijf verdomd grote koeien op ons terras.
Shit.
Plantjes vertrapt,jonge fruitbomen opgevroten, we zagen het voor ons.
Dit moest een uitbraak zijn! De koeien die er eerder op ons landje stonden, netjes achter schrikdraad,waren al in juni weggehaald door hun boer.
Deze lijvige dames moesten zijn losgebroken uit het weiland beneden onze heuvel...

Wat ziet zo'n beest er van dichtbij angstaanjagend groot uit!
Bovendien dachten we eerst dat één van hen een stier was, vanwege de grote hoorns. Onder de buik ontbrak echter een essentieel onderdeel dat een stier een stier maakt.... Er hing op die plek een uierachtig object met spenen.
Beetje minder eng, maar toch.

Vier dames reageerden meteen op ons geroep en geschreeuw.
TERUG NAAR JE EIGEN LAND!
Zij waren banger voor ons dan wij voor hen. De vijfde was bikkel. Zij draaide zich om en keek ons verontwaardigd aan.
Oeps.
Met een slimme passeerbeweging lukte het haar om langs ons naar boven te rennen, in plaats van terug naar beneden. Inmiddels stond er een koeienmenigte achter het prikkeldraad toe te kijken en luidkeels hun opstandige zuster aan te moedigen.

Onze Belgische buurtjes hadden van een afstandje het tafereel aanschouwd en schoten gewapend met stokken te hulp. Inmiddels had ik ook een bezemsteel en het fototoestel gehaald.
Met vier man sterk lukte het de koeligan terug in het gareel te krijgen. Onder loeiend protest liep ze door het smalle hek terug naar haar zusters.

Daarna sloot Frans vlug de prikkeldraden.






Dacht je soms dat er niks te beleven valt op het Franse platteland?